فلفل سیاه

معرفی خواص و مضرات فلفل سیاه

کلیات گیاه شناسی

گیاه فلفل بومی جنوب هند است. فلفل سیاه، گیاه رونده و گل دهنده ای از خانواده Piperaceae است که برای میوه آن کشت می شود و معمولا به صورت خشک به عنوان ادویه و چاشنی استفاده می شود. فلفل گیاهی است بالارونده و دارای ریشه های ساقه خیز و کوتاه که ميوه آن ادویه ای است با طعم تند و سوزنده است. فلفل سیاه گیاهی دارویی - خوراکی است. فلفل از بوته ای باریک و بلند و در رنگهای متنوعی چون سبز، قرمز، زرد و نارنجی به دست می اید و برای خوش طعم کردن غذا از آن استفاده می شود. دانه فلفل پس از خشک و ساییده شدن در رنگهای سیاه، سفید و سرخ عرضه می شود.

فلفل در هندوستان از دیر باز به عنوان ادویه مورد استفاده بوده و تا اواخر قرون وسطی فلفل از هندوستان به اروپا و سایر نقاط جهان تجارت می شد. به خاطر ارزش این گونه ادویه ها بود که اروپایی ها در پی یافتن راه جدیدی به هندوستان بودند. با کشف قاره آمریکا، نوع جدیدی از فلفل بومی قاره آمریکا کشف شد.

میوه آن که به صورت خشک شده به دانه فلفل معروف است، در حدود 5 میلی متر قطر دارد. بالغ آن قرمز تیره است و مثل همه میوه های گوشتدار(مثل گیلاس)، شامل یک دانه تکی است. دانه های فلفل و پودر فلفل که حاصل آسیاب آنهاست، ممکن است صرفا به عنوان فلفل سیاه، فلفل سفید و یا فلفل سبز شناخته شوند.

 

 

دانه های فلفل سبز در واقع دانه های فلفل سیاه نابالغند. فلفل سیاه بومی هندوستان است و بطور گسترده در آنجا و در جاهای دیگر مناطق گرمسیری کشت می شود. ویتنام در حال حاضر، با تولید ۳۴۰۰ محصول فلفل جهان در سال ۲۰۰۸، بزرگترین تولید کننده و صادر کننده فلفل است.

فلفل خشک آسیاب شده از دوران باستان برای طعم آن و به عنوان دارو استفاده می شود. فلفل سیاه بالاترین رده را در داد و ستد ادویه در جهان برخوردار است و یکی از رایج ترین ادویه جات اضافه شونده به غذاهای اروپایی و مانند آن است. تندی فلفل سیاه بخاطر ماده شیمیایی piperine است و تقریبا روی همه میزهای شام در جهان صنعتی، در کنار نمک طعام یافت می شود. کلمه "پلپل یا فلفل ( عربی شده)" از کلمه تامیل/ مالزیایی برای فلفل دراز، گرفته شده است.

فلفل سیاه خیلی بیشتر از آنچه که اکثر مردم تصور می کنند برای بدن خاصیت دارد و مفید است. بسیاری از مطالعات و آزمایشات پزشکی تایید می کنند که فلفل سیاه فعالیت مجاری گوارشی را تقویت می کند و علاوه بر بهبود فرآیند هضم غذا، تحریک کننده ترشحات بزاقی است. این ادویه هم چنین در بهبود عملکرد معده نقش مفیدی دارد.

فلفل سیاه همچنین خواص آنتی اکسیدانی فوق العاده ای دارد. این ادوية تاثیر فوق العاده ای برای مقابله با رشد باکتری های مضر بویژه در روده دارد.

فلفل سیاه بومی هندوستان بوده و دارای ساقه های خوابیده است که میوه های کروی و سیاه رنگی تولید می کند که پودر میوه آن به صورت چاشنی استفاده می شود. اما فلفل سبز بومی مکزیک و آمریکای مرکزی است و مکزیک و پرو اولین کشور هایی بودند که کاشت این گیاه را رواج دادند. کریستف کلمب آن را به جنوب اروپا آورد و از آنجا نیز به خاورمیانه، آفریقا و آسیا گسترش پیدا کرد. حدود نیمی از تولید فلفل در آسیا انجام می شود.

 

 

ترکیبات شیمیایی

تندی فلفل به علت وجود ماده ای به نام کاپساسین است. هر چه میزان این ترکیب در بافت میوه بیشتر باشد، میزان تندی نیز بالاتر خواهد بود. گرما و شرایط تنش خشکی در زمان رشد میوه باعث افزایش تندی میوه می شود. بسیاری از خواص فلفل به همین ماده مربوط می شود. همچنین از نظر ترکیبات شیمیایی، بررسی های دانشمندان شیمی نشان می دهد که فلفل دارای اسانس روغنی فرار و آلكالوئیدهایی به نام چاویسین، پی پریدین می باشد و به علاوه در میوه آن ماده پی پرتین وجود دارد.

خواص درمانی

فلفل سیاه پرزهای چشایی را تحریک می کند و بیامی به معده می فرستد که باعث ترشح اسید هیدروکلوریک و در نتیحه هضم بهتر غذا می شود. وجود اسید هیدروکلوریک برای هضم پروتئین ها و دیگر مواد غذایی در معده ضروری است. در استعمال داخلی به عنوان محرک اشتها، مدر، بادشکن، گرم کننده و ضد سم و برای رفع انواعی از مسمومیت های غذایی به کار می رود. همچنین فلفل سیاه برای معالجه اسهال تابستانه، اسهال خونی، کاهش احتمال سرماخوردگی و دردهای روماتیسم مفید است.

  • کاسپاسین ماده ای در فلفل است که سبب گرم بودن این گیاه می شود. هر چند که فلفل گیاهی گرم است، اما کاسپاسین موجود در آن در واقع سبب کاهش درجه حرارت بدن می شود که یکی از دلایل اصلی تمایل مردم مناطق آب و هوایی گرم به مصرف زیاد شغل محسوب می شود.
  • فلفل موجب افزایش اشتها می شود.
  • کایساسين موجود در فلفل، باعت کاهش بروز زخم معده می شود. كاپسایسین موجب افزایش جریان خون در قسمت مخاطی معده و تولید موکوس به وسیله دیواره معده می شود. بنابراین بافت معده در برابر ترشح اسید معده مصون باقی می ماند.
  • کاپساسین سبب کاهش میزان کلسترول خون می شود. این موضوع موجب کاهش احتمال گرفتگی رگ ها می شود. این گیاه همچنین از انعقاد خون در رگهای خونی جلوگیری می کند. این دو خاصیت موجب می شود که مصرف فلفل به پیشگیری از بیماریهای قلبی و آرترواسکلروز (سخت شدن رگ ها) کمک کند.
  • فلفل خاصیت ضد سر سرطانی نیز دارد. کاپساسین موجود در فلفل، به عنوان یک ترکیب ضد سرطانی عمل کرده و مانع از فعالیت ترکیبات سرطان زا می شود و از تشکیل تومورهای بدخیم در بدن جلوگیری می کند.
  • میزان بالای ویتامین ث موجود در فلفل دلمه ای باعث می شود این نوع فلفل برای پیشگیری و درمان سرماخوردگی مفید باشد. بد نیست بدانید یک فلفل دلمه ای متوسط، بیش از ۳ برابر نیاز روزانه بدن ویتامین ث دارد.
  • فلفل یک مسکن قوی است. این گیاه ابتدا سبب تحریک درد می شود، اما سپس شدت علایم درد را در بدن کاهش می دهد.
  • فلفل موجب تحریک سیستم ایمنی می شود. به همین دلیل می تواند از ایجاد عفونت جلوگیری کند. تحقیقات نشان داده کسانی که به طور مرتب فلفل می خورند، کمتر به بیماریهای عفونی مبتلا می شوند.
  • خاصیت ضد باکتری فلفل موجب پیشگیری و درمان اسهال عفونی می شود. و فلفل مانند یک داروی ضد احتقان، سبب رقیق شدن خلط و خارج شدن آن از ریه ها می شود.

فلفل سیاه و بیخوابی شبانه و حساسیت به فلفل سیاه

برخی افراد به فلفل سیاه حساسیت دارند و نمیدانند. اگر شبها خواب راحت ندارید و اگ دچار خارش دست و پا و پشت بدن شده اید، احتمالا در طول روز دانسته یا ندانسته از فلفل سیاه استفاده کرده اید. مدتی فلفل سیاه را حذف کنید حتما مشکل رفع خواهد شد.

برخی افراد همین مشکل را با جوز هندی نیز دارند. از طرفی این مشکل با فلفل سیاه اسیاب شده که مدتی از ساییدن آن گذشته، نیز ایجاد میشود. اصولا فلفل سیاه و ادویه جات باید به هنگام استفاده پودر شوند که عطرشان محفوظ و خاصیتش مفید باشد. ادویه جات کهنه و قبلا ساییده شده حساسیت زا هستند.

خواص دیگری از فلفل سیاه:

  • فلفل سیاه فعالیت مجاری گوارشی را تقویت می کند و علاوه بر بهبود فرایند هضم غذا، تحریک کننده ترشحات بزاقی است. این ادویه هم چنین در بهبود عملکرد معده نقش مفیدی دارد.
  • در استعمال داخلی به عنوان محرک اشتها، مدر، بادشکن، گرم کننده و ضد سم و برای رفع انواعی از مسمومیت های غذایی به کار میرود.
  • همچنین فلفل سیاه برای معالجه اسهال تابستانه، اسهال خونی، کاهش احتمال سرماخوردگی و دردهای روماتیسمی مفید است.
  • فلفل سیاه هم چنین خواص آنتی اکسیدانی فوق العاده ای دارد.
  • این ادویه تاثیر فوق العاده ای برای مقابله با رشد باکتری های مضر به ویژه در روده دارد.

مطالب مرتبط

حنا-Henna

حنا برای بیماریهای سر و چشم و دهان نافع است.ضماد برگ آن با برگ گردو برای سر درد مفید میباشد.از حنا به عنوان تقویت کننده مو و ناخن، معالجه جذام، یرقان و شوره سر، نرم کردن سینه و برونشیت، بیماری بری بری و کمبود ویتامین B، جوش، کورک و زخم های کهنه و رماتیسم استفاده می شود.

جزییات ...

پاپیتال (عشقه)

پایتال گیاه بوششی و همیشه سبزی است که دارای ساقه های دائمی چوبی و بالا رونده چسبنده می باشد. زيستگاه اولیه آنها اروپا، آسیا و شمال آفریقا بوده است. این گیاه همیشه در بیشه ها، پرچین ها و محل های سایه رشد کرده و برای پوشش دیوارها و فنس ها ایده آل می باشد.

جزییات ...

خواص بید خشت

بید خشت ماده ای است شیرین، شبیه به شیرخشت با ترکیبایی کمی متفاوت با آن و شبیه شکر نیشکر است. نام علمی آن سالیس فار گیلیس است.درختی از خانواده بید ها که به فارسی به آن فوکا و در طب سنتی با نام های بید شیر خشنی و صفصاف مشفق نام برده شده است.

جزییات ...

خواص و مضرات فلوس (Cassia Fistula)

فلوس درختی است به ارتفاع 10-15 متر که به حالت خودرو در بیشتر نقاط در گرمسیر دنیا مانند آفریقا و هند می روید. فلوس در بعضی از نواحی ایران به نام خرنوب هندی و خیار شنبر نیز معروف است. مغز فلوس دارای اکسی آنتراكينون، مواد قندی، صمغ، اسانس و مواد روغنی است.

جزییات ...

فراسیون سفید - Marrubium vulgare

فراسیون از گذشته دور، یکی از درمان کننده های گیاهی اصلی در ناراحتی های قفسه سینه بوده است. چای این گیاه که با عسل شیرین شده باشد، درمان سنتی سرماخوردگی های تب دار است. مقادیر کم آن در تنظیم ضربان قلب مفید است. حاوی ترکیبات ضد میکروبی و ضد سرطانی است.

جزییات ...